blackfoot.pl

Ostatnio wpadła mi w ręce książka The Art of Unit Testing: with Examples in .NET autorstwa Roy’a Osherove’a. Muszę przyznać, że mam nieco mieszane uczucia po jej przeczytaniu.

Minusy:
Książka liczy około 280 stron, ale czytając ją miałem wrażenie, że ta liczba jest mocno naciągnięta – olbrzymie marginesy, bardzo szeroka czcionka, dużo niezagospodarowanego miejsca itp. Samym formatowaniem można by było zaoszczędzić przynajmniej kilkadziesiąt stron – ile drzew mogłoby wciąż rosnąć!

Pierwsze trzy rozdziały od biedy można polecić do przeczytania młodszym programistom – tym bardziej zaawansowanym wystarczy pobieżnie przerzucić te 140 stron wyłapując pojawiające się od czasu do czasu słowa-klucze.

W mojej opinii wybór Rhino Mocks też nie jest zbyt właściwy – może faktycznie jest on popularny, ale wydaje mi się, że zawdzięcza to temu, że jest chyba najdłużej na rynku. Niestety z tego samego powodu jego stosowanie jest bardzo uciążliwe. Dużo łatwiej jest mi wytłumaczyć pewne rzeczy juniorom na przykładzie młodszych i chyba przez to bardziej nowoczesnych frameworków.

Trochę bezsensowne moim zdaniem załączniki z długimi opisami różnych narzędzi – takie rzeczy szybko się dezaktualizują – dla mnie to kolejne 20 stron do „odciśnięcia”.

Plusy:
Pomimo tego, iż książka mówi o testowaniu, nie znajdziemy w niej nachalnej promocji TDD – są tam raptem 3 strony na ten temat, z których możemy dowiedzieć się jak TDD działa, jakie są plusy i minusy itp.

Autor wyjaśnia, co to znaczy pisać dobre testy jednostkowe (generalnie testy muszą być godne zaufania, łatwe w utrzymaniu oraz czytelne) oraz jak poznać te źle napisane. Z książki możemy dowiedzieć się również, że kod testów jest równie istotny, jak produkcyjny kod źródłowy. Opisane zostało także zarządzanie testami, wykorzystanie ciągłej integracji do automatycznego ich uruchamiania, ogromne znaczenie testów zwłaszcza podczas refaktoryzacji kodu itp.

Ostatnie rozdziały mówią o tym, jak wprowadzić pisanie testów do organizacji (autor porusza bardzo ciekawe tematy – np. jak radzić sobie z trudnymi ludźmi, jak stać się promotorem zmian, jak wybrać potencjalne miejsca, od których można zacząć itp.), a także jak pracować ze starym kodem.

Podsumowanie:
Widać, że autor ma olbrzymie doświadczenie i zna bardzo dobrze temat, o którym pisze. Jednak dla mnie ta książka powinna być przynajmniej o połowę cieńsza – jeżeli autor chciał mieć tyle stron, to powinien dodać kilka dodatkowych rozdziałów – np. rozwinąć myśl o wspomnianym tylko wykorzystaniu kontenerów IoC itp. Wydaje mi się, że warto tę książkę podsunąć do przeczytania młodszym programistom (oraz tym, którzy nie mieli do tej pory styczności z testami jednostkowymi) – dla nich ta książka będzie idealna. Dla tych, którzy już na co dzień piszą testy – dobrze jest ją przeczytać, aby uporządkować swoją wiedzę, ale wymienione wyżej minusy mogą w niektórych momentach spowodować lekką irytację podczas lektury.

Z mieszanymi uczuciami, ale jednak polecam dla każdego programisty C#.